Ayşe Bezenmiş

Romance

08.04-10.05 2021

“Kadının zayıflığında değil güçlülüğünde, kendinden kaçmak için değil kendini bulmak için, geri durmak için değil kendini göstermek için, sevmesi mümkün olduğu gün -o gün aşk onun için, erkek için olduğu gibi, bir yaşam kaynağına dönüşecek ölüm tehlikesine değil.”  Simone de Beauvoir

Ayşe Bezenmiş’in  8 Nisan – 10 Mayıs tarihlerinde gerçekleşen C.A.M. Galerideki üçüncü kişisel sergisinde kendi anlatım dilinde ikonikleşmiş figürleriyle ortaya koyduğu yeni çalışmaları yer alıyor. 

Bezenmiş eserlerinde sembollerle işaretlenmiş düşsel bir evren yaratıyor. Desen ve resimlerinin ana temasını teşkil eden kadın dünyası bu serisinde de ön plana çıkarken sanatçı tarafından metaforlarla bir sentez yaratılıyor. 

Tüy gibi hafif görünen duygu olarak ağır, gözlerini bilinmeyen bir noktaya dikmiş, mağrur ve gururlu kadınlar aynı zamanda da sanatçının en çok kullandığı yüzey olan ‘kağıt’ kadar hassas kadınlar. Bir duygu durumunda,  zamanın içinde donmuş; bir imge ya da kavramın metaforu olarak rol verdiği hayvanlarla sarmaş dolaş kadınlar… sanatçının zihnindeki güzellik anlayışının imgeleri olarak bizi cennet gibi ferah bir yere sürüklerken sürreal bir algı yaratıyor. 

Ayşe Bezenmiş’in sabırla dantel gibi işlediği desenlerine, Romance sergisinde tuval üzerine yağlı boya resimleri eşlik ediyor. Üslupsal olarak yağlı boya resimlerinde de boyayı ince katmanlar halinde kullanarak bütünsel bir resim yüzeyi oluşturan sanatçı; boya katmanlarının tül etkisindeki perspektifinden bizi duygularını anlamaya davet ediyor.

Sanatçının ruhsal ve duygusal süreçlerle şekillenen figürleri pentür anlamında da glaze katmanlarıyla deneyim  kazanıyor. Bir anlamda da sanatçının genç kız figürleri kadınlığa adım adım yaklaşıyor. 

Desen araştırmalarını figüratif ve soyut mekan / anlatımcı vegerçek üstü arasında dengeleyen sanatçı; desenlerinde kalemle yaratılmış ‘dokulara dair bir lügat’ gibi görülebilecek teknik karakteristiğini ortaya koyuyor. Bezenmiş’in minimal ve dolaylı yaklaşımı dengenin hesaplandığı, jestlerin kontrol edildiği; bir simge, form ve uzam sentezini ortaya çıkarıyor.

Kaynağını gerçeklikten alan bir başlangıç noktası, günden güne görünmeyen bir duygu ve izlenim bölgesine kayıyor ve medyumu ile sıkı ilişkili bir dil olarak formüle ediliyor.