SİDAR BAKİ

Baki’nin sanatındaki samimiyetin en büyük kaynağı, kendi gerçek meselelerini ve hayat deneyimlerini tuvaline taşıması. Resim öğretmenliği yapan Baki çocuklara, onların dünyayı algılama biçimlerine, bu biçimlerin boyalarla ve kalemlerle kağıda ya da daha farklı yüzeylere nasıl taşındıklarının ilk elden tanığı. Onların öğrenme, algılama ve oyun kurma becerilerini önce bir öğretmen olarak, sonra da bir sanatçı olarak deneyimliyor.

Baki; büyük, yıkık, ürkütücü boşluklara yerleştirdiği çocukların ortamı dönüştürücü gücünü ustalıkla ortaya koyuyor.

Koca tuvallerin boşluklarına konan ve tüm anlamı değiştiren çocuklar gibi sanatçı da samimi dertleriyle sanat dünyasında kendine yeni bir yer açıyor.

Ortaç H. (2019, Mart). Milliyet Sanat