Sidar Baki Hiçbir YerC.A.M Galeri07.03. - 13. 04. 2019

SİDAR BAKİ | HİÇBİR YER

 

7 Mart – 7 Nisan 2019

 

Tuvallerinde içinde bulunduğu ortam ve koşullarla olan etkileşimini dile getirme çabası içinde olan

sanatçı, konularının öğretmen olduktan sonra karşılaştığı olaylarla şekillendiğini belirtmekte. Çevrenin onda

yarattığı etkiyi resimleştirmeyi seven Baki, çizdiği bu çevreye insanı yerleştirerek kendini ifade etmekte.

Mekanların sıkışık, sınırlayıcı, kaotik, betonarme ve izole edici halleri içinde çocukları ön plana çıkarıyor. Bu

çocuklar çevreden kopuk, yalnız, kendi kendilerine oynayan çocuklar. Mekanlarla çocuklar arasında kurulan

bağla aslında imge çocuk olsa da yalnız, durağan, yitirilmiş ve terkedilmişlik içindeki insana atıfta bulunuluyor.

 

«Görev yaptığım bölgedeki koşullar, olaylar ve dünyanın pek çok yerinde yaşanan sıkıntılar ve tüm

bunlardan en çok etkilenen çocuklar ile öğrencilerim olan çocukların resimlerimde rolü çok büyük oldu.

Onlar benim hayatıma karıştıkça resimlerime dahil oldular. Özellikle öğrencilerimi resim yaparken izlemek,

heyecanlarına ortak olmak, kısıtlı imkanları, ellerinden alınan oyun mekanları, betonlaşma, bozulma

ama yine de buna direnen bir çocuk olma halinin beni derinden etkilediğini söyleyebilirim. Çocukların

resim yapmaya odaklanan enerjilerini ve yarattıklarını seyrederken gözlerindeki neşeyi görmek hayranlık

uyandırıcıydı. Üstelik bunu mekandan bağımsız yapıyorlardı. Kirlenen dış dünya; güven vermeyen, bazen

kasvetli bazen tehlikelere açık metruk mekanlar olarak resme dahil oldu. Bu tekinsiz mekanlara aldırış

etmeyen çocuklar tüm saflıklarıyla oyunlarını oynuyor, resimlerini yapmaya devam ediyorlardı, belki de o

mekanlara sığınıyorlardı. Hareket, iş ve her türlü devinimin olduğu bu mekanlar resimde yerini derin bir

sessizliğe bırakıyor, resim her yerin ve hiçbir yerin resmine dönüşüyordu.»